Pod asfaltem ulicy Poznańskiej odkryto ślad tramwajowej historii

Na wysokości Wełnianego Rynku robotnicy natrafili na tory, po których jeździł tramwaj konny. Odkrycie przypomniało, że remont ulicy Poznańskiej dotyczy nie tylko nowej nawierzchni. Pod współczesnym asfaltem zachowała się część historii bydgoskiej komunikacji. W planach są także zmiany, które odmienią codzienne korzystanie z tej ulicy.

• Remont ulicy Poznańskiej przyniesie więcej niż nową nawierzchnię
• Dodatkowy koń pomagał tramwajowi pokonać bydgoskie wzniesienie
• Niedoszłe trolejbusy zostawiły po sobie jeden słup

Remont ulicy Poznańskiej przyniesie więcej niż nową nawierzchnię

Zakończenie obecnego etapu prac zaplanowano na wrzesień. Oprócz wymiany nawierzchni przewidziano wyznaczenie pasa dla rowerów między ulicą Świętej Trójcy a placem Poznańskim. Drogowcy wymienią także wpusty uliczne, wyregulują studnie w jezdni i wprowadzą nowe oznakowanie.

To nie koniec zaplanowanych zmian. W kolejnych etapach przewidziano wymianę oświetlenia na energooszczędne, montaż stylowych pastorałów oraz remont chodników po obu stronach ulicy. Oznacza to, że przebudowa będzie prowadzona etapami, a mieszkańcy i kierowcy mogą obserwować zmiany w różnych częściach ulicy także po zakończeniu podstawowych robót.

Podczas pierwszych prac na wysokości Wełnianego Rynku odsłonięto fragment dawnego torowiska. Nie jest to przypadkowy element podłoża, lecz pozostałość jednej z najstarszych linii tramwajowych w Bydgoszczy.

Dodatkowy koń pomagał tramwajowi pokonać bydgoskie wzniesienie

Linia tramwaju konnego została uruchomiona w 1892 roku. Łączyła ulicę Gdańską, w rejonie Koszar Artyleryjskich, z ulicą Poznańską i kończyła się przy ulicy Świętej Trójcy.

Przejazd w kierunku ulicy Poznańskiej nie należał do łatwych. Wagon musiał pokonać wzniesienie na ulicy Długiej, przed Wełnianym Rynkiem. W tym miejscu dodatkowy chłopak z koniem pomagał wciągnąć tramwaj pod górę.

Cztery lata później linię zelektryfikowano. W 1898 roku została przedłużona ulicami Świętej Trójcy i Grunwaldzką do ówczesnego dworca kolejki wąskotorowej, znajdującego się w rejonie dzisiejszego wiaduktu. Tory na ulicy Poznańskiej funkcjonowały do lat 60. XX wieku. Po ich rozebraniu część pozostałości przykryto asfaltem.

Ślady dawnych tras tramwajowych były w ostatnich latach odsłaniane także podczas przebudowy ulicy Długiej oraz mostu Staromiejskiego imienia Jerzego Sulimy-Kamińskiego. Na ulicy Poznańskiej zachowały się ponadto ozdobne haki, nazywane rozetami. Dawniej służyły do podtrzymywania sieci trakcyjnej.

Niedoszłe trolejbusy zostawiły po sobie jeden słup

Ulica Poznańska miała być również trasą trolejbusów. Plan uruchomienia takiej komunikacji przygotowano podczas II wojny światowej. Niemieckie władze zdążyły zawiesić trakcję i sprowadzić do Bydgoszczy cztery pojazdy, jednak przedsięwzięcie porzucono po wkroczeniu Armii Czerwonej.

Przewody i słupy wykorzystano później przy odbudowie trakcji tramwajowej. Jeden z trolejbusowych słupów przetrwał jednak przy ulicy Poznańskiej, na wysokości posesji oznaczonej numerem 24.

Podobny element z Wałów Jagiellońskich został przeniesiony do Exploseum, filii Muzeum Okręgowego w Bydgoszczy, podczas budowy buspasa. Dzięki temu remonty i przebudowy ulic ujawniły nie tylko dawne tory, lecz także materialne ślady projektów komunikacyjnych, które nigdy nie weszły do codziennego użytku.

na podstawie: Urząd Miasta w Bydgoszczy.